Wechselbalg

Van overzee kwam het sijpelend binnengedropen

Kwaad bloed bevlekt de troon en grijpt macht

De ijzeren ploegschaar scheurt de wonden wijd open

En de grond rust voor eeuwig onder ’t juk van het mensengeslacht

Onder de heuvels aan de zoom van het woud

In holen ligt het oude verscholen – bij winterkou

Geen mensenziel aan de rand van ’t gemeneveld

Bij ’t laatste zonlicht komt de geest die hem kwelt

… en zijn dagen zijn geteld!

"Nun bin ich so alt wie der Westerwald,

und hab nicht gesehen,

daß jemand in Schalen kocht."

Slaap zacht! Wij komen bij nacht

De roof der wisselkinderen

Geen mens kan dit verhinderen

Slaap zacht! Elfenspreuk en toverkracht

Van wieg tot koekoeksnest

‘t Wolvenjong in schapenvacht!

Slaap zacht! Wij komen bij nacht

De roof der wisselkinderen

Geen mens zal ons nog hinderen

Slaap zacht! De wissel van de wacht

Van wieg tot koekoeksnest

Groeit ’t wolvenjong in schapenvacht!

Geen deur gesloten houdt buiten de wind

Die fluitend het vlees vreet van ’t blèrende mensenkind

En ’t ochtendgloren onthult de grimmige staar

De elfenworp van de gruw’lijk stinkende WISSELAAR!

Welvarend land van een beschaving decadent

De aarde bevrucht en het wild werd getemd

Maar de ziel van het woud sloeg de mensenhand niet neer

‘t Ligt niet al te slapen in het hol van de beer

… en wij komen met nog meer!