Işıkları Söndürseler Bile

Halim ortada yine, ellerimde kan
Hiç derinlere inen kalmadı yaram
Ben ki kalbine gömüp içerde ağlayanŞimdi aksine çıkıp zincirlerini kıran

Sözüme güven dönmem ben kahpelik etmem
Bu yola bir baş koydum seni kimseye yedirmem
İçini rahat tut, başını hep dik tut
Sabret bu duvarları bir gün yıkacağız elbet

Ben senden vazgeçmem
Işıkları söndürseler bile
Korkuma yenilmem
Ellerim kollarım tutmasın isterse
Ben sensiz pes etmem

Bir akıl versen bana, kurtulsa şu beden
Bir isim bulsan bana duyanı ürküten
Bir yol açsan ufukta yollara düşsem
Yeter ki inan bana başka bi′ şey istemem

Sözüme güven dönmem ben kahpelik etmem
Bu yola bir baş koydum seni kimseye yedirmem
İçini rahat tut, başını hep dik tut
Sabret bu duvarları bir gün yıkacağız elbet

Ben senden vazgeçmem
Işıkları söndürseler bile
Korkuma yenilmem
Ellerim kollarım tutmasın isterse
Ben sensiz pes etmem

Ben senden vazgeçmem
Işıkları söndürseler bile
Korkuma yenilmem
Ellerim kollarım tutmasın isterse
Ben sensiz pes etmem

Işıkları söndürseler bile
Korkuma yenilmem