Illa Diðandi

Þá reið Hermóðr aptr leið s'na ok kom ' 'sgarð ok sagði '¸ll t'ðindi '¾au
er hann hafði s't ok heyrt.
'Þžv' n st sendu ˆsir um allan heim '¸rindreka at biðja at Baldr v ri
gr'tinn ór Helju. En allir gerðu '¾at, menninir ok kykvendin ok j'¸rðin ok
steinarnir ok tr' ok allr m'lmr, sv' sem '¾ú munt s't hafa at '¾essir
hlutir gr'ta '¾' er '¾eir koma ór frosti ok
' hita. Þá er sendimenn fóru heim ok h'¸fðu vel rekit s'n eyrindi, finna
'¾eir ' helli nokkvorum hvar g'½gr sat. Hon nefndisk Þá¸kk. Þžeir biðja hana

gr'ta Baldr ór Helju. Hon segir:
"Þá¸kk mun gr'ta
'¾urrum t'rum
Baldrs b'lfarar.
Kyks n' dauðs
nautka ek karls sonar:
haldi Hel '¾v' er hefir."
'En '¾ess geta menn at '¾ar hafi verit Loki Laufeyjarson er flest hefir
illt gert með 'sum.'