ไม่อยากให้เธอรู้

อาจจะเป็นทุกข์
อาจจะผิดหวัง
แต่ยังมีรอยยิ้มให้เธอเรื่อยไป
ข้างในจะร้อนจะรน
หมองหม่นทนทุกข์เพียงใด
ยังอยากจะยิ้มให้เธอ
อย่างนี้

ก็ไม่เคยคิด
อยากให้เธอรู้
ข้างในที่แท้
มันเป็นอย่างไร
เพราะความที่รักเหลือเกิน
ไม่อยากถูกหมางเมินไป
แค่เพียงเห็นก็ชื่นใจ
เกินพอ

แม้ตอนพบกัน
ฉันทำร่าเริง
แต่รู้ไหม
คิดอะไรอยู่
กลับมาล้มตัวลงนอน
กอดหมอนน้ำตาพร่างพรู
อยากเป็นเหมือนคนที่เธอ
จูงมือ

ก็ไม่เคยคิด
อยากให้เธอรู้
ข้างในที่แท้
มันเป็นอย่างไร
เพราะความที่รักเหลือเกิน
ไม่อยากถูกหมางเมินไป
แค่เพียงเห็นก็ชื่นใจ
เกินพอ

แม้ตอนพบกัน
ฉันทำร่าเริง
แต่รู้ไหม
คิดอะไรอยู่
กลับมาล้มตัวลงนอน
กอดหมอนน้ำตาพร่างพรู
อยากเป็นเหมือนคนที่เธอ
จูงมือ

แม้ตอนพบกัน
ฉันทำร่าเริง
แต่รู้ไหม
คิดอะไรอยู่
กลับมาล้มตัวลงนอน
กอดหมอนน้ำตาพร่างพรู
อยากเป็นเหมือนคนที่เธอ
จูงมือ

แม้ตอนพบกัน
ฉันทำร่าเริง
แต่รู้ไหม
คิดอะไรอยู่
กลับมาล้มตัวลงนอน
กอดหมอนน้ำตาพร่างพรู
อยากเป็นเหมือนคนที่เธอ
จูงมือ