โต๊ะริม

แค่ผ่านมา เพียงสบตา
เหมือนว่าใจ ลอยหลุดไป
เธอฆ่าคนด้วยสายตาเพียงแค่เธอนั้นมองมา
ไม่ปลอดภัย

แม้อยู่ไกล สักเท่าไร
เหมือนว่าโดน ดึงดูดไป
หากใครเข้าไปใกล้นาน
ก็ยากที่จะต้านทาน
อดใจไม่ไหว

แค่อยากจะรู้จัก
ก็เธอดันน่ารัก ซะสาแก่ใจ

เธอมาทำให้ละลาย
โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก
อย่าได้คิดที่จะหลีก
ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม
ยังคงมองภาพที่เธอ นั่งอยู่โต๊ะริม
ใจฉันปริ่ม
เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ
ด้วยรอยยิ้มเธอ

ยังไม่ทัน ได้ตั้งตัว
แน่ก็มา ฉันไม่กลัว
ฆ่ากันแล้วก็เอาให้ตาย
ฉันน่ะยอมให้เธอมาทำลาย
หัวใจของฉัน

ยิ่งลองได้ทบทวน
แต่ใจก็ยังหวน ย้อนคืนที่เดิม

เธอมาทำให้ละลาย
โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก
อย่าได้คิดที่จะหลีก
ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม
ยังคงมองภาพที่เธอ นั่งอยู่โต๊ะริม
ใจฉันปริ่ม
เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ
ด้วยรอยยิ้มเธอ

ไม่ใช่แค่ฝัน ที่ฉันต้องตื่น
และฉันก็ฝืนหัวใจตัวเองไม่ไหว
เธออยู่ตรงนั้น
อยากเพียงแค่ชิดใกล้
ห้ามใจ เท่าไรไม่ได้สักที

เธอมาทำให้ละลาย
โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก
อย่าได้คิดที่จะหลีก
ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม
ยังคงมองภาพที่เธอ นั่งอยู่โต๊ะริม
ใจฉันปริ่ม
เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ
ด้วยรอยยิ้มเธอ